Hernieuwde start

Zondag 21 september 2008
Geachte lezers. Ook ik heb met het writersblock te kampen gehad. Een bekend probleem voor iedere weblogger ter wereld, denk ik. Hetgeen ik ervaar in mijn omgeving lijkt steeds minder uniek en daarmee niet echt vermeldenswaardig. Na mijn verlof in de maand Augustus ben ik me er weer van bewust dat deze gedachte onterecht is en ik ga dan ook weer proberen de draad op te pakken waarmee ik zo enthousiast aan dit weblog begonnen was. Gewoon een kijkje in de dagelijkse beslommeringen van een leven in de hoofdstad van Kameroen.
Welaan, ik ben alweer zo’n 3 weken op m’n post. Het weer is deze tijd van het jaar een beetje droevig in de morgen en middag. Eind van de middag breekt vaak wel de zon door het grauwe filter van de bewolking.
Met Dennis zijn we gestopt met het ‘grasscutter project’. De ratten vergden teveel specifieke verzorging. Met name het snijden van het gras en het aanwezig zijn tijdens de bevallingen was niet meer op te brengen. Langzaam zijn we van zes ratten terug gegaan naar twee, die we net ook maar verkocht hebben. We gaan het nu, zo voor de kerst, met kippen proberen. Kippen worden overal rond de stad vetgemest. De binnenlandse vraag is goed, aangezien er een import tarief op kippenvlees bestaat. Gisteren hebben we voer gekocht, de kuikens uitgezocht en vandaag maken we de aanpassingen aan de kooien waar voorheen de ratten in gehuisvest waren. We denken ook aan het opzetten van een oliepalm plantage. De vraag naar palmolie is groot, de prijzen navenant en na het planten is het onderhoud een relatief arbeidsextensieve activiteit. Dennis heeft een groot stuk land in het noordwesten waar we met een ‘nursery’ zullen starten. Ik vind het leuk om mee te denken met onze projecten. Er zijn zoveel mogelijkheden, maar er kan vaak zo weinig gerealiseerd worden omdat men geen startkapitaal kan vinden. Ik geloof echt in het idee van verstrekken van microcrediten. Ook tijdens mijn werk ben ik met dit soort projecten in aanraking geweest. De resultaten zijn vaak verbluffend. Mensen kunnen zo creatief zijn. Ze weten vaak precies wat ze willen en hoe de markt inelkaar zit om een winstgevend bedrijfje te kunnen starten. In mijn cassave projecten geven de boeren aan dat er een enorme vraag naar cassaveproducten is, maar men heeft gewoon niet de capaciteit om meer wortels te verwerken dan ze nu al doen. Dus planten ze ook niet meer cassave en blijft het inkomen laag. Een van de projecten waar ik me nu mee bezighoud is het gesubsidieerd introduceren van cassave verwerkingsmachines in rurale gebieden. Eigenlijk iets heel anders dan waarvoor ik gekomen ben. Mijn titel is nogsteeds ‘Starchy crops agronomist’, maar ik denk veel vrijheid te genieten aangezien er niemand anders op het instituut is om mij te controleren. Ik doe natuurlijk ook nogsteeds wel wat veldexperimentjes, met onder andere groenbemesters en verbeterede varieten, maar ik heb het gevoel dat dat niet genoeg is voor mij. Soms verbeeld ik wel eens dat ik meer een ontwikkelingswerker dan een echte onderzoeker ben.
Mijn leven heb ik hier toch wel weer makkelijk opgepakt na een heerlijke maand in Nederland. Lekker fietsend met Cathelijne door de polders van Friesland en Zeeland. Af en toe met striemende regen in ons gezicht, maar als je dat een tijd gemist hebt geniet je daar ook wel weer van. Opvallend was dat ik mezelf betrapte op mijn waardering van dit cultuurlandschap met hoogproductieve en efficiente landbouwsystemen. Onder de dijk in het Bildt en het vlakke landschap onder Lauwersoog riching Zoutkamp staan aardappels graan en bieten in heerlijk geoordende rijen. Voor het oog heel rustgevend zo’n voorspelbaar blikveld. Het contrast met het landschap waar ik gister met de Hash doorheen hobbelde kon niet groter zijn. Slingerende voetpaadjes als tunnels door woekerend groen voerden ons door moerassige valeien en langs chaotisch aandoende veldjes waar alles een beetje doorelkaar gezet is. Avocado, guave en citrusbomen, die spontaan zijn opgekomen tijdens de braakligperiode, duldt men tussen mais, pinda en cassave. Tussen de akkertjes die soms plotseling en onverwacht tussen het hoge stuikgewas kunnen opdoemen, heeft de natuur met grof geweld weer bezit genomen van haar eigendom. Dat is kleinschalige landbouw in het tropisch regenwoud. Zonder twijfel het meest optimale system als je niet de beschikking hebt over machinale plant en oogst technologie.

Ik ga vandaag een begin proberen te maken van een posterpresentatie die ik mag geven in Stuttgart, begin volgende maand. Buiten regent het, hier binnen luister ik naar Eric Clapton en af en toe kijk ik een aflevering van de DVD serie van Andere Tijden. Vanmiddag als het droog is nog een fietstochtje de berg op en dan als afsltuiter van het weekend een pilsje in mijn stamkroeg de Peoples Bar.