Jelle gaat lekker

19 september 2006, Limbe
In het kort, zeer voorspoedige vlucht gehad. Ik heb kennis gemaakt met mijn collega’s op een soort plantain symposium in een plaatsje (Limbe) ten zuidwesten van Douala. Eerste indruk. Heerlijk chaotisch, klam en vriendelijk.

De koffers stonden al een tijdje klaar voor de ochtend van vertrek. Alleen moest ik ze nog even dicht zien te krijgen. Het het ging allemaal heel relaxed, die ochtend. Een uurtje vertraging was ingeplant. Het proces van afscheid nemen had zich allang voltrokken en heeft uiteindelijk nog best lang geduurd voor mijn gevoel. Het uiteindelijke vaarwel van Pa, Ma en grote broer is dan ook maar nog maar gewoon een uiteindelijk gevolg hiervan.

Ik voel me zo relaxed dat ik vrijwel direct in het vliegtuig in slaap val. Mede geholpen door een wat suffe groep Hollandse vakantiegangers naar Cassablanca, maar ook zeker door het feit dat ik toen ik door de gate stapte, er ook wel veel voorbereidingsspanning van me afviel. Tijdens de vlucht van Cassablanca naar Douala wordt ik alleen zo nu en dan wakker om een weinig smakelijke maaltijd weg te werken. Toch heb ik altijd een dwangmatige druk om al die verschillende plastic bakjes leeg te eten. En als dat dan weer gelukt is, geeft me dat toch weer een min of meer voldaan gevoel.
Naast me zit deze keer zo’n typisch Afrikaanse zakenman. Met een niet helemaal passend maatpak, net iets te dikke buik, een dikke kop, goedlachs en een tikkeltje, natuurlijk overkomende dominante uitstraling. Het Desi Bouterse ringbaartje maakt het plaatje compleet. Hij zit in de tourisme en klinkt erg ambitieus, van wat ik uit zijn frans kan ontcijferen. In het begin lukt het toch aardig om hem te volgen, maar uiteindelijk moet ik hem en mezelf toch teleurstellen. Ik haak af.

De chaos op het vliegveld in Douala is fascinerend. De douanepoortjes, bezet door het bekende onverschillig overkomende personeel, is geen spoor te bekennen van van enige professionaliteit in de beveiliging. Zelf geen hekken, je kan er gewoon langs lopen, als je zou willen. Iets wat ik ook deed nadat ik even terug naar het vliegtuig moest om mijn mobieltje nog even snel tussen de banken te vissen.

Ik laat me deze keer niet verleiden tot het uitgeven van euro’s aan het bagagepersoneel dat zich ongevraagd, maar zeer toegewijd, over mijn bagage ontfermd. Toch wel enigzinds onverwacht tref ik tussen de menigte buiten de poort een lachende neger met mijn naam op een A4tje ophoudend. Samen met Vincent rijden we in de comfortable Toyota Landcruiser naar het hotel. Ik lijk hem toch enigzins te verrassen met een uitnodiging voor een biertje op de goede aankomst. Tot drie uur in de ochtend hangen we aan de bar in het Hotel met de eigenaar en een gast met een of andere locale vliegtuigmaatschappij.

De ochtend ontbijten we in de auto. Een beetje verslapen, zegt Vincent tegen me als hij om kwart over acht op de deur klopt. Het heeft de hele nacht geregend. Het klonk als een waterval die boven op mijn golfplatendak neerkwam. Het is hier nu regenseizoen tot half oktober, verteld Vincent me. Behendig manouvreert hij ons door het hectische straatbeeld in de economische hoofdstad van het land, waar nogsteeds het recht van de sterkste lijkt te gelden.

De rest van de dag heb ik veel praatjes aangehoord op dit jaarlijkse bananensymposium. Best wel leerzaam opzich. Mijn baas, Stefan Hauser, is een energieke man van ergens in de veertig. Een beetje onzeker in het eerste contact, maar dat gaat wel ontdooien denk ik. Hij heeft veel enthousiasme, net als Piet, een Wageninger die normaal in Oeganda zit. We gaan zo bier drinken op het strand. Ze schijnen er ook goede baracuda’s te hebben. Tot slot nog een pikant detail. Die Stefan is wel een levensgenieter. Hij heeft z’n 20 jarige vriendin, een locale schone, ook meegenomen naar dit symposium. Echt een meisje dat precies de verhoudingen bezit waar wij mannen altijd naar op zoek zijn. Iets in me zegt dat ik nog maar even moet wachten met het maken van avances. Komende weken woon ik bij hun in tot ik zelf wat gevonden heb. Even een beetje weerstand bieden dus.