Jelle......wat ga je doen.....in Kameroen!?

Pingjum, 7 september 2006
Welaan, beste vrienden, ex-collega’s en familieleden!

Omringd door vuilniszakken vol kleren, stapels boeken en papiertjes met niet geheel afgewerkte actielijstjes zit ik hier op de zolder van mijn ouderlijk huis te bedenken wat ik allemaal vergeten ben. Ik ga weer op reis. Naar Afrika....
Voor sommige onder jullie misschien een beetje een verrassing, maar Jelle is aangenomen voor een baan in Kameroen. Gesponsord door het ministerie van buitenlandse zaken, mag ik voor minimaal één jaar, maximaal drie jaar, als onderzoeker werken bij een internationaal agronomisch onderzoeksinstituut (IITA). Op dit moment mag ik wel zeggen dat het lijkt op een droombaan voor mij. Hoewel het nog enigzins onzeker is wat precies mijn verantwoordelijkheden zullen zijn, lijkt het me allemaal erg zinvol onderzoek. Hier een korte omschrijving.
Het onderzoek richt zich op mijn sub-station voornamelijk op de twee belangrijkste voedselgewassen in de kleinschalige, zelfvoorzienende landbouw in Afrika: cassave (maniok) en plantain (kookbananen). Bij veel van deze zogenaamde low-input systemen, waarbij boeren geen gebruik (kunnen) maken van pesticiden of kunstmest, gaat gewoonlijk meer dan de helft van het gewas, zowel voor als na de oogst, verloren aan ziekten en plagen. Daarnaast zijn er ook problemen met vruchtbaarheid van het land en een steeds groter aantal monden die gevoed moeten worden. Nu willen we liever niet (ik als bioloog in het bijzonder) dat er steeds meer bossen ontgonnen worden om het landbouwareaal te vergroten. Traditionele slash-and-burn systemen lijken mij ook voor lokale bevolking best zwaar, om na elke drie jaar weer een nieuw stuk bos te moeten kappen. In ieder geval behoorlijk arbeidsintensief.
Het onderzoek vind plaats in samenwerking met lokale boeren en richt zich primair het ontwikkelen van duurzame, praktische technologiën voor een verbeterde voedselvoorziening voor een groeiende bevolking. Je kan hierbij denken aan resistentie veredeling, geïntegreerde gewasbescherming, intensivering van gebruik van huidige landbouwgrond door mengteelt, vruchtwisseling en bemesting en het ontwikkelen van verbeterde opslag en conservering van de geoogste producten.

Hoewel ik gewone ‘tevredenheid’ een buitengewoon mooie gedachte vind, drijft een stukje ambitie en een door mezelf opgelegd verantwoordelijkheidsgevoel mij toch weer uit die zo vredige en veilige wereld waar ik me momenteel in bevind. Ik koester nog steeds geen illusies om de wereld te verbeteren, maar een klein steentje bijdragen geeft me al een goed gevoel. Laat mij maar lekker dat druppeltje op die gloeiende plaat zijn.
Het lijkt me vooral een heerlijke tijd te worden, waarbij ik de donkere Hollandse winters ver achter me kan laten en me in de open Afrikaanse gemeenschap mag storten. Kameroen schijnt ook nog eens zeer divers qua cultuur en natuur te zijn, maar daarover de volgende keer meer.

Het is de laatste tijd nogal hectisch geweest waarbij er ook nog allerlei dingen zijn gebeurd die ik niet vantevoren voorzien had. Ik heb ook geen tijd gehad om van iedereen afscheid te nemen, maar laten we daar verder niet te dramatisch over doen. Ik vind het leuk om via dit medium berichten te ontvangen en om contact te houden via mijn e-mail (jelleduindam@hotmail.com). Als mensen zin hebben om uit te zwaaien, mijn vliegtuig (vlucht AT 851) vertrekt op 18 september om 14.20 uur. Vanaf Schiphol natuurlijk.